Tag: ongerust

Assepoester

Soms voel ik me als Assepoester met de glazen schoentjes. Ik durf niet te hard lopen of mijn schoentjes breken. Dan versplintert het glas en doorboort het mijn voeten en kan ik niet meer verder lopen. Van buitenaf blinken ze als nooit tevoren maar enkel ik weet hoe ze zitten. Ik kan stappen met mijn schoentjes, heel mooi en elegant, maar het zit niet altijd comfortabel. Ze buigen niet of amper mee, ze zitten heel stijf. Ze zijn mooi, dat wel, da’s dan het enige…

Dat is vermoeiend. Het zicht zegt niet altijd alles. Dat is zo met schoenen maar zeker ook met mensen. “Hoe is ‘t?”: een vraagje zo luchtig dat het amper een antwoord nodig heeft. En als je dan plots toch antwoordt, is de vrager dikwijls in verlegenheid gebracht… Zoveel info had hij/zij niet terug verwacht…

Onze meid haar lijstje aan medicatie groeit nog. Letterlijk zelfs. Binnenkort starten we met groeihormonen. Dagelijkse injecties in haar kleine billetjes. Ze zal dat fantastisch doen, sterke meid die ze nu eenmaal is, maar wat bloedt mijn moederhart nu al, dat ik haar elke dag zal moeten pijnigen… Verder zijn er nog steeds (meer) kleine klachtjes, pijntjes die ze heeft… ons hoofd draait weer overuren over wat het zal zijn. Misschien is het een storm in een glas water, misschien zijn het kleine golfjes die een nieuwe orkaan aankondigen…

Deze periode lijkt alles een beetje terug te komen van emoties die we toen voelden. Op 26 december gingen de alarmbellen plots een pak luider en op 28 december stond ons hart een hele dag stil. Letterlijk. Het lijkt alsof de emoties nog in dit seizoen hangen of in december. ’s Nachts word ik dikwijls wakker van die gedachten die door mijn hoofd dwalen, ze vragen mijn aandacht en ze schreeuwen precies om herbeleefd te worden. Men zegt dat je na een traumatische ervaring alle seizoenen eens moet doorlopen in de fases van het verwerkingsproces. Letterlijk wil dat zeggen dat je het minstens een jaar moet geven, maar op gevoel wil dat zeggen dat je alle emoties eens moet kunnen plaatsen in elk seizoen, in elke omgeving.

De feestdagen zullen nooit meer hetzelfde aanvoelen. Vorig jaar waren we niet op deze planeet en nu lijken onze voeten precies weer los te komen van de grond. Het nooit meer (hopelijk verandert het ooit) ‘gerust’ zijn, dat is enorm vermoeiend. Ik kijk naar mijn spelend kind en ben fier en dodelijk ongerust tegelijkertijd. Constant speelt het door ons hoofd “hopelijk is er nu niks aan de gang in dat prachtige lijfje”…

Meerdere keren vallen we in ’s avonds pas in slaap na een diepe zucht: “we zien wel weer wat de morgen brengt…”

Ongeruste zoen,
-X-
Merelmama

Koppig, koppiger, koppigst…

TWEE UUR! Zo lang heeft ze gebleit aan een stuk. De reden? Ik had haar een (half!) zakje opgelost (voor een betere stoelgang = minder buikpijn) in multivruchtensap, IN een prinsessenbeker, MET een K3 rietje en MET de (oprechte, want het lag klaar) belofte van een klein cadeautje!!! Hoe fout, moeder!… Ze mocht bijgevolg ook geen T(V) kijken na het eten. En hoewel ik (uiterlijk) rustig was, was er een kleine brand aan’t woeden binnenin.
Toen manlief dan thuiskwam en de ‘negeertechniek’ wou toepassen kon ik niet meer. Ik heb ze in bed gesmeten met papfles en alles. Ze is onmiddellijk in slaap gevallen en ik heb ze niet meer gehoord. Maar: hip-hoi voor medicatie… Waarom maken ze kindermedicatie niet in alle formaten? Druppels, siropen, kauwtabletten, neusspray, suppo’s enzoverder van ALLE medicijnen. Zo kan je kiezen wat je kind wél zou opeten. In dit geval meer voorkeur voor siropen en druppeltjes op een lepel.

En pff hoe koppig kan een kind zijn. Ik heb wel 100 keer langs mijn neus weg gezegd: ‘ah ok, ga je dan fruitsapje opdrinken?’ ‘Nee’ was telkens het droge antwoord. Ze gaf niet toe, lieve lezer, zelfs geen klein beetje! Ze wou zelfs niet proeven! Heb ik een verkeerde bestelling geplaatst destijds? – “Een kind met een mening alstublieft” -“Mag het ietske meer zijn?” “Jaja doe maar, ik heb er lang genoeg op gewacht”. Zo moet het ongeveer gegaan zijn denk ik, maar ik herinner me het niet meer. 😦

Kus
-X-
Ongeruste Merelmama