Maand: maart 2018

Pancake Meryl

Mijn dochter wordt groot op pannenkoeken, ’n paar boterhammen en ook ‘droge’ pasta, patatten of rijst soms. Voor de rest beperkt haar dieet zich ook tot frambozen, aardbeien of mango. Lekker duur fruit dus. En dat is het zowat. Koekjes en chocolade gaan er ook wel altijd in. Maar dit reken ik niet tot de categorie eten.

Frustrerend zo’n kieskeurige peuter. Het is met periodes, maar als ik haar in bad zie zitten met haar uitstekende schouderblaadjes en ruggengraat die als een parelketting op haar rugje ligt, dan breekt mijn moederhart. Nu heeft ze weer zo’n periode.
Vanaf dat er eten op tafel komt, gilt ze luid: “Ik wil niet eten!”. En loopt ze weg. Een heel theater élke keer dat we aan tafel gaan wil ik liever vermijden. Maar soms word ik toch kwaad en moet ze eten tegen haar zin, omdat ik het niet kan zien hoe mager ze wel is.
Koppig is haar tweede naam en ze kan het goed genoeg volhouden. Gisteren viel ze van moeite op de zetel in slaap na een driftbui, omdat ze haar kommetje moest leegeten van mama en papa.
Eten lijkt een straf voor haar. Maar dat wil ik er niet van maken, integendeel. Ze “kookt” heel graag en helpt graag mee in de keuken en dat stimuleer ik ook. Groenten in de pot doen, boter in de pan of zelf gehaktballetjes rollen. Misschien heeft ze daar genoeg aan? Kijken naar eten? Het lijkt wel of mijn kleine diva een eetstoornis aan het ontwikkelen is :(. Heel droef word ik er van allemaal.
Haar BMI is 13. 12kg en 96cm op 3 jaar. Voor kinderen is het goed vanaf 15. Dus in kg zou ze makkelijk 14kg mogen wegen. Al krijg ik het niet voor mekaar. Broeken voor haar leeftijd vallen van haar lijf en truitjes hangen te wapperen als een vlag aan de vlaggenmast.
Een pluimpje als je haar vastneemt. Je zou haar zo kunnen plat knijpen door iets te hard te knuffelen. Want dat doet ze nog altijd graag. Een echt knuffelkonijn is het.
“Mamatje, kom eens hier” zegt ze dan. En dan smelt ik in haar kleine dunne armpjes die toch zoveel liefde kunnen omvatten :). Komt wel weer goed zeker?

Kus
-X-
Merelmama

 

 

O-lijfje

Gisteren had ik de intentie om ramen te kuisen. Hiep hiep hoera!
U leest het goed: de intentie. Het wassen zelf is daadwerkelijk niet gebeurd…
Ik had me nochtans wel geprepareerd voor het hele gegeven. Lees: dikke fleece, jeans en de mentale instelling dat mijn handen gingen vuil worden. Enige tegenwerking was dat mijn super-de-luxe-karcher-ruitenkuisding (nieuw uit de doos kwam en bijgevolg) niet opgeladen was. HELAAS pindakaas… Het hele gebeuren kon niet doorgaan. Wat een afknapper ;).
Ik heb in de plaats wél, gelijk een echte, mijn olijfboom gesnoeid. Stel het u voor! Kleine geschiedenis: ik ben al een goeie 6 jaar de eigenaar van het boompje (ongeveer 1m20 groot is hij/zij) en we hebben zowaar een band gekweekt. In de winter als het koud is, zet ik hem/haar binnen als bescherming tegen de bijtende ‘vriezeman’. In de zomer mag hij/zij mij dan vergezellen bij een fris aperitief op het terras in de Vlaamse waterzon. Een soort wisselwerking of wederzijdse tegemoetkoming als het ware.
Dit jaar was mijn vriend echter niet zo tevreden. Wegens de dikke vrieskou had ik hem/haar even in de gang gezet in plaats van de gebruikelijke plaats in de garage (waar het evengoed vriest).
Nu dacht ik daar niks verkeerd mee te doen omdat de gang niet de warmste plek in het huis is én omdat olijfbomen wel wat warmte kunnen verdragen leek mij. Maar niets is minder waar. Meneertje/mevrouwtje verloor zachtjesaan de blaadjes. Alsof hij/zij stond te huilen van miserie in onze gang. Nu de vrieskou toch luwde en hopelijk het land uit was, dacht ik toch maar eens info te gaan vragen bij de plaatselijke bloemenhandelaar in verband met mijn trieste olijfboom. Die gaf me meteen een fles voeding mee (tegen betaling, duh) ‘voor als je hem water geeft’. Eerlijkheidshalve moest ik toegeven dat ik dit enkel deed als ik er aan dacht… (= niet veel). Maar van de combinatie van zijn/haar trieste takjes en de uitleg van de bloemist over snoeien en bijvoeden, kreeg ik zowaar compassie met het ding.
Thuisgekomen zette ik de schaar er in. Ik had op internet nog snel gelezen dat je een olijfboom niet verkeerd kan snoeien. Ideaal! De plant en ik lijken wel voor elkaar gemaakt en ik heb dus oprecht spijt van de tijdelijke verwaarlozing.

Dus lieve vriend: laat me niet in de steek en maak dat er tegen de zomer terug frisgroene blaadjes op je kruintje staan die mij kunnen doen dromen van verre mediterraanse reizen en sangria.
Dikke zoen van uw eigenaartje
-X-
Merelmama

Anticiperen for life

Als anticiperen een olympische discipline was dan won ze goud, die dochter van mij…
Ze zijn maandag met de school naar het toneel geweest. Omdat het kind nog nooit van een “toneel” gehoord had, probeerde ik haar zondag een beetje voor te bereiden op het gegeven.

“Morgen ga je naar het toneel Mereltje! Wat zal dat leuk zijn. Weet je wat dat is een toneel?” “Jaaa!” Een enthousiast gejuich, gevolgd door een schoorvoetende “Ik weet het niet…” “Aha”, zegt papa, “dat is kijken naar een groot podium en dan moet je stilletjes in een grote zaal zitten. Ken je dat een podium, Merel?”.

Haar gezicht betrekt. “Maar ik LUST dat niet podium mama!!” *zucht*…

-X-
Merelmama

 

 

Woordje voor “ons”

Beste dames, vandaag 8 maart is Internationale Vrouwendag. Hoera voor ons!
Borsten vooruit zeg ik!
Ik heb reeds op mijn blog een lans gebroken voor de vrouw. Toch wil ik er graag nog even op terugkomen. Ik las onlangs een artikel dat bepaalde ideeën naar voren bracht die in de jaren ’50 volop verspreid werden. Even een bloemlezing over de taken van de vrouw voor het moment dat de man thuiskomt van het werk….

  • Zorg dat het eten voor de man klaarstaat als hij thuiskomt en de tafel gedekt is.
  • Perfectioneer uw make-up en kapsel zodat u fris voor de dag komt.
  • Was het gezicht en de handen van de kinderen want het zijn schatjes en ze moeten er ook zo uitzien (seriously).
  • Zorg dat er niet teveel lawaai in huis is. Berg de stofzuiger op en zorg dat de wasmachine niet draait.
  • Ga nog snel even met de stoffer door het huis zodat alles blinkt.
  • Als uw man thuiskomt, begin dan niet meteen over uw problemen. Laat hem zelf eerst praten. U weet niet wat voor een zware dag hij achter de rug heeft.
  • Plof zijn kussen op en doe zijn schoenen uit terwijl u een fris of warm drankje serveert.
  • ……

Uw mond valt open? JA! zo ging het in de ‘fifties’. Ik hoor de mannen denken: “bwa, dat zou allemaal wel aangenaam zijn ja”. Maar kom, geef toe, wie zou dit nog doen voor zijn man? Zichzelf volledig wegcijferen. Nee, die tijd is gepasseerd. Gelijkheid in het huishouden heeft al lang geleden zijn intrede gedaan. Gelukkig toch? We kunnen ons alleen maar gelukkig prijzen dat het verbeterd is tegenover vroeger. Ook al zijn er nog véél zaken die nog beter kunnen, laat ons dat toegeven.

Maar genoeg gezaagd. Voor de rest wil ik vandaag even aandacht vestigen op de sterke vrouwen rondom mij:

  •  Mama, dankjewel om er altijd te zijn voor mij en dat ik altijd bij jou terecht kan. Voor een onnozelheid of voor iets waar ik mee zit. Het is fijn om te weten dat jouw deur altijd openstaat voor ons. Dag en nacht.

  • Zus, je bent keigoed bezig met jouw kleine pruts. Ze is prachtig en zal zeker uitgroeien tot zo’n flinke vrouw als jij. Ik kijk met heel veel plezier terug op al de zotte dingen die we al samen deden en kijk er naar uit om nog veel meer leuke herinneringen te maken samen!

  • Bon, jij bent letterlijk de sterkste vrouw van onze familie. Dit jaar word je 98 jaar en nog steeds alive and kicking! Ik ben heel fier op jou en ook om te zeggen dat jij mijn oma bent en dat mag je hopelijk nog héél lang blijven!

    Verder wens ik iedere vrouw/meisje/mama/dochter/nichtje/tante… een fijne dag vandaag en dat jullie zich als vrouw elke dag geapprecieerd mogen voelen. Op elke manier mogelijk.

Kus
-X-
Merelmama

Dromen zijn bedrog (?)

Als ik op het knopje “schrijven” klik, dan beginnen de woorden uit mijn hoofd, rechtstreeks naar mijn vingers te stromen. Vandaag wil ik vertellen over dromen.

Droomt u soms? Ik droom raar en veel. Meestal over mensen die ik ken, in een heel eigenaardige context of omgeving. Laatste tijd droom ik veel over D. Mijn lieve vriendin die in 2016 véél te vroeg is moeten gaan na een zeer korte maar zeer hevige strijd. Ik droom van haar als in een soort van hallucinaties. Alsof ik wil dat ze nooit vervaagt uit mijn geheugen. Of alsof ze iets wil duidelijk maken aan mij?
Soms droom ik dat ze ergens is, waar ik ook ben. Dan lijkt ze nooit ouder te worden, in tegendeel, jonger zelfs. Ze straalt letterlijk. Ze ziet er heel goed uit. En als ik naar haar kijk of iets vraag, kijkt ze nooit in mijn ogen. Ze ontwijkt mijn blik. Maar ze is er wel. Deze nacht droomde ik dat ze een kind had. Het lag te huilen in een bedje in de kamer ernaast. Maar ze hoorde het niet. Het leek alsof ze het niet wist dat het van haar was. Ik wist dat wel, maar kon geen contact maken met haar.

Heel bevreemdend was ook de droom die ik een paar weken terug had. Er werd een feest gegeven voor mij. Ik was uitgenodigd op een bepaald adres waar ik in het donker naartoe wandelde. Daar aangekomen bleek het een klein restaurantje te zijn dat propvol mensen zat, die zaten te dineren.  Toen ik binnenkwam stond iedereen recht, nam zijn bord en ging zitten in de tent die buiten stond. Alsof het afgesproken was en ze wisten dat ze plaats moesten ruimen voor “mijn” feest van zodra ik toekwam.
Toen de menigte vertrokken was, bleef er een grote tafel in het midden van het restaurantje over. Daaraan zaten al mijn dierbaren klaar om mij te ontvangen. Ook D.
Ze zat aan het hoofd van de tafel weerom met een prachtige, lichtgevende gloed bijna, rond zich. Ze was blij en lachte naar mij of zo leek het toch.  Ze zag mij niet, ze keek door mij. Ze was wel voor mij aanwezig leek het, maar ik kon niet met haar praten of communiceren. Ze zag er jong uit. Alsof de tijd dat we in het middelbaar zaten. Zo jong en fris.

Wat mis ik haar en wat had ik graag gehad dat onze dochters samen in de tuin konden spelen. Wij op het terras. Babbelen en tetteren dat het een lieve lust was. Misschien droom ik daarom zo’n dingen. Dingen die ‘hadden kunnen zijn’. In een ander parallel universum misschien. Misschien zitten we daar effectief op het terras. En is dit gewoon een foute plottwist geweest in de ‘verkeerde’ realiteit. De realiteit voor mij dan.
Realiteit die steenhard kan zijn. De realiteit waar we zelf vat op hebben en toch ook niet, op zovele vlakken. De teugels in handen nemen en leven nu je iets te leven hebt. Dat is de boodschap. Doen waar je gelukkig van wordt. Energie halen uit alle dingen die je leuk vindt. Je niet laten leven door stress of onnodige pietluttigheden. Dat is het en dat moeten we doen. Ook al is dat niet simpel.
Droom groot, zei mijn liefste schat tegen mij. En dat ga ik ook doen, wordt vervolgd….

Dikke kus
-X-
Merelmama